مهاجرت در مفهوم جابه جایی و انتقال جمعیت در مکان یا تحرک جغرافیایی جمعیت استعمال می شود. مهاجرت به معنای عام کلمه عبارت است از ترک سرزمین اصلی و سکونت در سرزمین دیگر به طور موقت یا دایم و مهاجرت به معنای خاص آن عبارت است از؛ نقل مکان انفرادی یا جمعی انسان ها با تغییر محل اقامت به طور دایم یا برای مدتی طولانی (بیش از یکسال). مهاجرت در معنای عام شامل مهاجرت های موقت روزانه، مهاجرت های فصلی برای کار، مهاجرت های میان مدت و بلند مدت و مهاجرت دایمی گردد، اما دو گونه نخست در تعریف خاص مهاجرت داخل نمی شوند. در جمعیت شناسی، به کسی که محل اقامت فعلی و محل تولد او یکی نباشد مهاجر اطلاق می شود. در این تعریف مدت مهاجر بودن را ده سال در نظر می گیرند.

مهاجرت، در مفهوم مدرن به حرکت و کوچ کردن افراد از یک ملیت، کشور به کشور دیگر، که در آنجا شهروند نیستند، محسوب می شود.

توریست ها و بازدیدکنندگان موقتی و کوتاه مدت به عنوان مهاجرت شناخته نمی شوند، اما با وجود این، مهاجرت فصلی کارگران و نیروی کار (به طور نمونه برای مدت کمتر از یک سال) اغلب به عنوان شکلی از مهاجرت بحساب می آیند.